سارقان مسلح که عصر دیروز به یک طلافروشی در دزفول دستبرد زده ، امروز و در کمتر از ۲۴ ساعت در خرم آباد به دام مامورین خدوم ناجا افتاده و در حال انتقال به دزفول می باشند .

اخبار تکمیلی همراه با جزئیات عملیات دستگیری متعاقبا اعلام می گردد …

امان از دست غیر بومی ها...

سرقت مسلحانه یک طلافروشی در دزفول 

بنابر گفته شاهدان عینی ، حدود ساعت ۱۷ امروز شنبه ، یک دستگاه خودروی پژو ۴۰۵ با ۴ سرنشین مسلح ، به یک مغازه طلافروشی در خیابان شریعتی حمله کرده و نخست اقدام به تیراندازی هوایی نموده و سپس با شلیک به ویترین این طلافروشی ، عملیات سرقت را انجام داده که خوشبختانه این اقدام تلفاتی جانی را در بر نداشته است .

خبرنگار  در حال تلاش برای کسب اطلاعات بیشتر از ناجا و یا مراجع قضایی بوده ، که در صورت حصول اطلاعات جدید ، متعاقبا اعلام خواهد شد .

پیام تسلیت مـعاون استـانـدار و فرمـانـدار ویـژه دزفـول بمناسبت ضایعه دلخراش مرگ سه عضو یک خانواده در رود دز

در پی ضایعه دلخراش مرگ سه عضو یک خانواده اهوازی در رود دز بر اثر وقوع حادثه برای یک دستگاه قایق تفریحی که شامگاه پنج شنبه اتفاق افتاد ، “حبیب الله آصفی” معاون استاندار و فرماندار ویژه دزفول پیام تسلیتی صادر ، که یک نسخه از آن در اختیار پایگاه خبری «روناش» قرار گرفته ، که متن آن به شرح زیر می باشد :

بسمه تعالی

انا لله و انا الیه راجعون

حادثه دلخراش مرگ سه عضو خانواده محترم نواصر که بر اثر حادثه ای تلخ در تفریحگاه ساحلی علی کله دزفول اتفاق افتاد ، موجی از غم و اندوه را در جانمان نشاند .

انسان های پاک و معصوم که فارغ از قید و بند زندگی ، مظلومانه و غریبانه به دیار حق شتافتند ، تا داغ هجرانشان سینه های رنجور و شکسته ما را به درد آورد .

اینجانب ضمن عرض تسلیت به مردم شریف شهرستان اهواز ، این ضایعه جانگداز را به بازماندگان و عموم بستگانشان تسلیت عرض نموده ، و از خداوند منان علو درجات را برای آن سفر کردگان ، و صبر و شکیبایی را برای بازماندگان آرزومندیم .

.

توضیح حادثه:

در نخستین ساعات روز جمعه خبری بر روی خروجی رسانه های استانی قرار گرفت که با توجه به آن خانواده ای اهوازی ساعت ۲۲ و ۵۰ دقیقه پنج شنبه شب در حین قایق سواری در تفریحگاه ساحلی علی کله دزفول دچار سانحه شده ، که متاسفانه سه نفر از هموطنانمان به نحو تلخ و دلخراشی جان باختند .

 تعداد اعضای خانواده ۴ نفر بوده که بدینوسیله اصلاح می گردد . علت حادثه هم واژگونی قایق نبوده و طبق شنیده ها با شکسته شدن فرمان ، این وسیله به صخره ای برخورد و اعضای خانواده به درون آب پرتاب شده که البته صحت این ادعا در دست بررسی می باشد .

با توجه به اعلام شهرداری دزفول ، ساعت کار قایق های تفریحی تا ساعت ۲۰ بوده و پوشیدن جلیقه نجات نیز برای کلیه سرنشینان الزامی می باشد که این دو اصل به هر دلیلی در این حادثه دردناک نادیده گرفته شده است . اخبار اولیه حکایت از متواری شدن راننده قایق داشت ، که در جدیدترین شنیده ها نیز مطالبی ضد و نقیض مبنی بر معرفی یا عدم معرفی وی به گوش می رسد .

تلاش برای یافتن اجساد مغروقین با کاهش دبی آب رودخانه و با تلاش های اکیب های امدادی و همچنین پیوستن یک کادر مجرب غواصی از آبادان آغاز ، و امروز و در دو مقطع زمانی ، جسد پدر ۳۵ ساله بنام “حسن نواصر” و دختر بچه ی ۶ ساله ی وی از آب بیرون کشیده شده ، و تلاش برای یافتن جنازه دختر بچه ی سه ساله نیز همچنان ادامه دارد .

گفتنی است که اجساد مکشوفه توسط آمبولانس به سردخانه شهید آباد منتقل شده است .

.

پارک ساحلی دووه دزفول فرصت همنشینی با زلال آبی رود دز را در فضایی سبز و دلنشین ایجاد می کند . این پارک زیبا در ساحل شرقی رود دز و بین امام زاده رودبند و پل جدید دزفول و در کنار بافت تاریخی دزفول واقع شده است. این پارک دارای پارکینگ اختصاصی با ظرفیت بیش از 400 خودرو ، فضای سبز ، محل های نشیمن ویژه خانواده ها و … می باشد. همچنین در کنار این پارک زیبا، موزه آب دزفول و کافی شاپ ساحی واقع شده و منظره ی کت های دزفول در ساحل غربی رود دز ، منظره ی دلنشینی را ایجاد کرده است. در انتهای این پارک زیبا رستوران ساحلی با آلاچیق های سنتی احداث شده که خاطره ی لحظه هایی زیبا در ساحل دز را ماندگار می کند. شمال استان خوزستان دیدنی های زیادی دارد که پارک های ساحلی دزفول جزو جذاب  ترین دیونی های آن هستند.

دزفول به خاطر داشتن پارک ها و تفریحگاه های ساحلی متعدد و متنوع در کنار رود به شهر پارک های ساحلی معروف شده است. پارک ساحلی رعنا دزفول نیز در وسط این شهر یکی از تفریحگاه های زیبا و دلنشین دزفول می باشد که طرفداران زیادی دارد.

پارک ساحلی رعنا در غرب رودخانه دز قرار دارد.در راستای تقویت هویت بومی این پارک ورودی های آن با الگوگیری از معماری دزفول با طاق های آجری و قوس های سنتی ساخته شده اند. به عبارتی با ساخت ورودی هایی با طاق آجری و نمایی سنتی در پارک ساحل غربی رود دز با نام رعنا، سعی بر آن بوده تا  این پارک دزفول هویتی بومی به خود بگیرد.

این پارک در سال 1389 به بهره برداری رسید. به خاطر شرایط خاص پارک رعنا، می توان از آن به عنوان یکی از دیدنی ترین محل های شمال استان خوزستان نام برد که می تواند برای گردشگرانی که از سراسر ایران به بازدید از خوزستان می آیند جذاب و خاطره انگیز باشد.

شهر دزفول ظرفیت های بسیاری برای مطرح شدن در سطح کشور دارد از همین رو یکی از برنامه هایی که چند سالی هست در موردش تلاش کردیم، معرفی ظرفیت های ملی دزفول در سطح کشور است.

دزفول فقط یک شهر برای مردم دزفول نیست، بخش مهمی از ارزش های ایرانی است که باید همه ی مردم ایران به اون افتخار کنن.

یکی از اقدامات مهمی که پیگیرش شدیم این بود که بتونیم با مراکز مهم کشوری ارتباط برقرار کنیم و از ظرفیت اونها برای معرفی و مطرح کردن دزفول استفاده کنیم.

اخیرا بعد از پیگیری های زیاد موفق شدیم با معاونت فرهنگی محترم متروی تهران ارتباط برقرار کرده و بخشی از دیدنی های دزفول رو بهشون معرفی کنیم که در کنار سایر دیدنی های کشور معرفی کنن.

به تازگی خبر رسیده که عکس هایی از دزفول در نمایشگرهای متروی تهران به نمایش دراومده که مایه ی خرسندی هست. به امید مطرح شدن دزفول در سایر مراکز مهم و رسانه های کشور.

هر شهروند دزفولی بارها در طول عمر خود به این سوال پاسخ داده که قدمت دزفول چند سال است ، معمولا این پاسخ ها بر اساس شنیده هاست و همین امر سبب شده هر یک متفاوت به این پرسش، جواب دهند. اما اهمیت موضوع سبب شد برای پاسخی درست و مستند تحقیقات بیشتری در این خصوص صورت گیرد و به صورت مستدل و قابل استناد به آن پاسخ گفته شود.

طیق کاوش های باستان شناسان موسسه شرق شناسی دانشگاه شیکاگو در منطقه، شهرستان دزفول تمدنی کهن و پیش از تاریخ را در دل خود جای داده است. ابتدای سکونت انسان‌ها در این شهرستان از تپه‌های چغابنوت آغاز می‌شود.  باستان‌شناسان این دانشگاه  در سه دوره ی حفاری پیش از انقلاب در این منطقه، دریافتند که قدمت تپه های چغابنوت که با شماره 3232 در فهرست آثار ارزشمند ملی ایران نیز به ثبت رسیده، به ميانه هزاره هشتم پیش از میلاد (نزدیک به ده ‌هزار سال)  می‌رسد و نشان دهنده آغاز زندگی گروهی قبل از اختراع سفال در شهرستان دزفول است.

این سابقه نشان می دهد که منطقه ی چغابنوت قدیمی ترین منطقه ی زیستی گروهی انسان ها در استان خوزستان است. تپه‌های باستانی چغابنوت دربرگیرنده فازهای نوسنگی پیش از سفال و سفال‌دار اولیه‌ است. پس از آن زندگی در شهرستان دزفول در دوره‌ عتيق در حوزه‌ دشت شوشان شرقي در تپه‌هاي چغاميش جریان می یابد. این تپه ها گنجینه‌ کاملی از دوران‌های مختلف باستانی است. در این تپه‌ها، با عبور از دوره‌ سفال اولیه، آثار مهمی سفال پخته شده ای کشف شده است.

با وجود قدمت و اهمیت جهانی سابقه ی باستان شناسی دزفول که حتی در سایت های جهانی نیز بین سال های 3500 تا 4500 پیش از میلاد برای خود جایگاهی دارد، نکته جالب توجه این است که آثار با ارزش کشف شده از شهرستان، در موزه های مختلف به صورت پراکنده و بدون ذکر نامی از دزفول نگهداری می شوند. در بازدید از موزه ی ایران باستان تهران مشخص شد دو اثر از تپه های چغامیش دزفول به قدمت بیش از 6000 سال قرار دارد که در گوشه ای از این موزه قرار گرفته و در کنار آنها تنها به ذکر نام چغامیش اکتفا شده و راهنمای این موزه نسبت به سابقه ی باستانی دزفول اظهار بی اطلاعی نمود.

از دیگر آثار مهم‌ باستانی دزفول می‌توان به اولین لوح خشتی یافت شده ی ایران در چغامیش اشاره نمود که نشان‌دهنده آغاز خط و نوشتن در این منطقه است و از آن به عنوان اولین مرکز خط و کتاب ایران یاد می‌شود. اثر مهم دیگر کشف شده،  صحنه  همنوازی با سازهای موسیقی است که قدمت آن به بیش از 5000 سال می‌رسد و از آن به عنوان اولین لوح موسیقی در تاریخ موسیقی جهان یاد می‌شود. همچنین مهری گلی در این منطقه یافت شده که تصویر قایقی بزرگ بر روی آن حک گریده و از آن به عنوان قدیمی ترین سند دریانوردی ایرانیان یاد می شود.

آثار مهم بسیار دیگری مربوط به هزاره چهارم و پنجم پیش از میلاد تا دوره هخامنشی نیز در چغامیش توسط باستان‌شناس مشهوری نظیر خانم هلن کانتر، پروفسور دلوگاز و پروفسور علی‌زاده از اساتید برجسته باستان‌شناسی دانشگاه شیکاگو کشف شده است که هر یک نشان دهنده ی تمدنی غنی در این منطقه است.

با این همه سابقه باستانی و اشیای متنوعی که از تپه‌های باستانی دزفول تاکنون کشف شده، متاسفانه به دلیل نبود جایگاه مناسبی برای نگه‌داری از این گونه آثار، در انبارهای موزه‌های مختلف کشور و بعضا در موزه دانشگاه شیکاگو نگه‌داری می‌شوند و همین موضوع سبب شده تا معرفی درستی از سابقه باستان‌شناسی شهرستان دزفول وجود نداشته باشد. نبود اطلاع رسانی صحیح و پراکندگی آثار سبب شده که با وجود چند جلد مطالعات باستان شناسی در خصوص دزفول در سایت دانشگاه شیکاگو، فرصت آشنایی درست با سابقه باستانی و تمدن این شهرستان از محققان و علاقه‌مندان گرفته شود.

با وجود ارزش های ذکر شده، وجود رشته باستان‌شناسی در دانشگاه آزاد دزفول و ارزش‌های ملی و جهانی تپه‌های باستانی متعدد دزفول، ضرورت احداث موزه باستان‌شناسی در این شهرستان به خوبی احساس می‌شود. راه اندازی موزه ی باستان شناسی و تاریخ دزفول علاوه بر ایجاد مکانی مناسب و امن برای نگه‌داری  و ساماندهی صحیح آثار، فرصت تحقیق در خصوص قدمت و ارزش‌های علمی و باستانی منطقه و زمینه‌ای برای ادامه کاوش‌ها در تپه‌ها را فراهم می آورد. راه اندازی موزه ضمن رونق بیشتر صنعت گردشگری دزفول، زمینه ای برای استفاده از زیبایی های آثار اصیل و ارزشمند سفالی را به عنوان نماد و یا سوغات دزفول فراهم می آورد تا هنرمندان به تولید و عرضه ی این آثار بپردازند.

در دنیای کنونی با توجه به رشد فزاینده ی صنعت گردشگری ، یکی از جذابیت هایی که هر شهری می تواند داشته باشد وجود موزه های متنوع در آن است. بسیاری از کشورها نظیر فرانسه، چین و انگلیس در این خصوص بسیار فعال بود و خصوصا چین در سال های اخیر برنامه ریزی های زیادی صورت داده است. احداث چند هزار موزه ی جدید در این کشور نشان دهنده اهمیت وجود موزه ها در صنعت گردشگری است. حال دزفول با داشتن چنین سابقه ی کهن و با ارزشی نیازمند احداث موزه ی باستان شناسی است تا گردشگران در بازدید از این شهر با سابقه ی ده هزار سال تمدن این شهرستان آشنا شوند.همچنین این موزه فرصتی برای مردم و هنرمندان فرهنگ دوست دزفول است تا بیش از گذشته به داشته های خود افتخار نمایند.

از همین روست که شهرداری دزفول اخیرا نامه نگاری هایی جهت احداث موزه با سازمان ها و نهادهای مرتبط صورت داده است تا محل مناسبی برای نگه‌داری اشیای کشف شده از تپه‌ها و محوطه‌های باستانی شهرستان دزفول ایجاد شود. این موضوع علاوه بر جنبه های گردشگری، سبب خواهد شد ضمن معرفی بهتر دزفول ، جای خالی آن در کتاب‌ها و مقاله‌های ارایه شد پر شده و از این فرصت ملی و جهانی به نحوه شایسته تری بهره برداری شود.

رودخانه دز زیبا است اما دربعضی ازجای جای آن مثل منطقه علی کله ورعنا ، فقط دود و دم و «کرکر» قلیان خودنمایی می‌کند.

به گزارش خبرنگار روناش ، با فصل تابستان و گرم شدن هوا، ساحل دز مملو از افرادغیربومی می‌شود که خود را برای استفاده از این نعمت خدادادی به رودخانه می‌رسانند.

هنوز طرح رودخانه دز شروع نشده است، اما مسافران در هر تعطیلی خود را به ساحل دز می‌رسانند. مهم نیست طرحی که مسئولان شهرستان نامش را سالم‌سازی رودخانه گذاشته باشند، برایش ستاد و عنوان و مسئولیت درست کرده باشند، آغاز شده باشد یا نه…

رودخانه دز است و مردم خود را با هر وسیله‌ای به ساحل می‌رسانند…، اینکه رودخانه را فقط به تابستان و یک ماه از بهار « از خرداد تا پایان تابستان » محدود کنیم درست است یا خیر قضاوتش با ما نیست، اما بعض ها خیلی وقت است که دیگر فقط تابستان و برای شنا به رودخانه نمی‌آیند، برای فرار از مشکلات ریز و درشت زندگی، برای دورهم نشستن و گل‌گشت ظهرگانه بهاری و یا برای قلیان کشیدن …

الان رودخانه دز گوشه مکانی تفریحی است برای خیلی ها، برای فرار از کار و خستگی، برای قلیان کشیدن، برای دورهم‌نشینی دوستانه، مهم نیست مکانی را که مسئولان آن را طرح سالم‌سازی رودخانه می‌دانند، علم کرده باشند یا نه…، و باز هم مهم نیست که رود دز در دزفول برای مردمش با جذب گردشگر اقتصادی است یا نه…

اینجا رودخانه دز است در یک ‌روزتعطیلی، ساحلی که مملو از مسافرانی است که می‌توان از پلاک خودروهای آنها فهمید که فقط دزفولی نیستند، از هر کجای این دیار پهناور آمده‌اند.

تنها چیزی که با ورود به ساحل دز بیش از بقیه خودنمایی می‌کند قلیان دربین جوان،نوجوان وبزرگترهاست.

خودنمایی بسیاری از دست‌فروشان هر چند نمی‌تواند شکوه و زیبایی ساحل زیبای دزرا بگیرد ولی باید به مسئولان اطلاع‌رسانی کرد که فقط نمی‌توان با تابلویی درساحل و به دنبال آن فراهم کردن امکانات قلیان‌کشیدن از مسافران رودخانه دز میزبانی کرد.

از سال‌های گذشته که رسانه‌ها ، نبود متولی برای رودخانه را بیان می‌کردند تمام مسئولان فقط با خوش و بش دز سعی می‌کردند این نوید را به مردم دزفول و مسافران رودخانه بدهند که خبری خوش در راه است، رودخانه صاحب پیدا کرده است.

اینها گفته مسئولانی است که از این پس ادعا دارندرودخانه صاحب متولی است و باید زیرساخت‌های آن فراهم شود.

به گفته یکی از مسافران که از استان اصفهان به رودخانه دزآمده است، رود زیبا، بی‌کران است و جزر، مد و سکوتی که فقط با کوبیدن آب به ساحل شکسته می‌شود زیبا است اما در این منطقه علی کله دود و دم قلیان و صدای «کُرکُر» دمیدن در قلیان سکوت را می‌شکند که دیگر زن و مرد و دختر و پسر ندارد در هر شرایط سنی در قلیان می‌دمند، آخر دیگر قلیان به عنوان یک وسیله تفریحی مدرن شده است…

ماجرای کمبود فرهنگی یک زن بختیاری در جشنواره فیلم فجر

عکس های منتشره از« افتتاحیه سی و دومین جشنواره فیلم فجر» در یک خبرگزاری پربیننده، یک تصویر نگران کننده، بناگاه توجه مـرا به خود جلب می کند، برای لحظاتی فکر می کنم که چشمانم درست نمی بیند! ، دقت بیشتری به خرج می دهم تا  بلکه مطمئن شوم!

اما متاسفانه موضوع حقیقت دارد و آن بی احترامی است که به «لباس غیور مردان بختیاری» در این مراسم ملی توسط «یک هنرپیشه زن» صورت می گیرد.

با کمال تعجب، این هنرپیشه زن جوان به نام مینا ساداتی در یک «اقدام غیر اخلاقی و غیر ارزشی» لباس چوقای بختیاری که نما غیرت مردان بختیاری را برتن می کند و در این مراسم حضور می یابد.

این موضوع از چند زاویه قابل تامل و بررسی است:

۱- بختیاری ها مردمانی صددرصد شیعه هستند که قرن های متوالی افتخارشان این است که شیعه امیرالمومنین(ع) و ائمه اطهار(ع) بوده و هستند و  یک مرور اجمالی در فرهنگ آنان نشان می دهد که همواره مردمانی «دین باور» و دارای «رسومات پایدار و ارزشی» بوده اند.

۲- در فرهنگ بختیاری «چوقـا» لباسی است که به همراه «شلوار دبیت و کلاه نمدی» توسط مردان پوشیده می شود و پوشیدن چوقا توسط زنان، نوعی «تمسخر و بی احترامی» محسوب می شود، چرا که شیر زنان بختیاری نیز دارای لباس محلی و پوشش بسیار زیبای مخصوص به خود هستند.

۳- «غیرت»، «شجاعت» و «سلحشوری» از بارزترین خصوصیات مردمان بختیاری است که رشادت ها و ایستادگی های سردارانی همچون «شهید علی مردان بختیاری» در مقابله با طاغوت رضاخانی و همچنین تقدیم چند هزار شهید گلگون کفن در «جنگ ۸ساله» بخوبی گویای این مطلب است.

۴- بر مبنای آنچه گفته شد، امروزه کارکرد لباس چوقای بختیاری نه تنها فراتر از یک لباس محلی، بلکه بعنوان «نماد غیرت و سلحشوری» مردان رشید بختیاری است که سالیان متوالی در کنار برادران کرد، ترک، عرب ، بلوچ، ترکمن و … خود از کیان اسلام و ایران و انقلاب به خوبی دفاع کرده اند.

۵- حاضر شدن این هنرپیشه زن جوان با «چوقــا» بر روی فرش قرمز جشنواره اقدامی توهین آمیز و غیرقابل  قبول است، ممکن است عده ای بگویند که او می خواسته به ترویج فرهنگ بختیاری کمک کند(!) که در پاسخ باید گفت: کسی که عنوان «هنرمند و هنرپیشه» را یدک می کشد نباید بدون اطلاع از فرهنگ و رسومات بختیاری دست به چنین اقدامی بزند و اگر ایشان واقعاً بدنبال ترویج این فرهنگ بوده پس چرا لباس زیبای زنان بختیاری را به تن نکرده است؟

۶- حساسیت نگارنده بر روی این موضوع نه فقط به خاطر پاسداری از فرهنگ کهن بختیاری، بلکه جلوگیری از تخریب میراث معنوی و داشته های فرهنگی این مرز و بوم است که متاسفانه و در عین ناباوری، از سوی اهالی فرهنگ و هنر! مورد بی مهری و بی توجهی قرار می گیرد و لذا بجاست همه کسانی که دل در گرو این ارزش ها و باورها دارند، هرکدام از نگاه خود و با زبان و ابزار خود در مقابل این اقدامات موضع گیری کنند.